101 Namen karakteriseert zich door een bijzondere manier waarop privé en het publieke, het zichtbare en het verhulde, met elkaar verbonden worden. De buiten verkondigde namen zijn geschreven in zulke kleine letters dat men een verrekijker moet gebruiken om te lezen wie in de plaat staat gegrift. De luifels zelf, die zich met de gebogen muren verbinden, integreren zo perfect in de omringende architektuur dat men zich er precies onder moet bevinden om de lichtgevende vlakken van de blauwe hemel op te merken. In deze multiculturele wijk, bekend om de Dappermarkt, vertelt dit werk, dat zich verbergt en fluistert om beter te communiceren, iets over de orale traditie, die van marktplaatsen waar de geheimen van mond tot mond de ronde doen.